اكنون شما میتوانيد بر روی كامپيوتر شخصی روميزی خود هارد ديسك يك ترابايتی داشته باشيد.
شركت دل در كامپيوترهای ساخت شركت وابستهاش
برای اينكه بتوانيد تصوری از حافظه يك ترابايتی به دست آوريد، در نظر بگيريد يك پرينت يك فابل متنی به اندازه يك ترابايت ۱۰۰ ميليون بند كاغذ را پر خواهد كرد. يك ترابايت حافظه میتواند ۱۶ روز (دقت كنيد روز و نه ساعت) ويدئوی با كيفيت دیویدی يا يك ميليون تصوير يا تقريبا دو سال پخش مداوم موسيقی را در خود جای دهد.
با اينكه احتمالا شما هيچگاه ترانهای نخواهيد داشت كه دو سال طول بكشد، اما هنری بالتازار كارشناس بازار كامپيوتر معتقد است كه با توجه چنين ظرفيت بالايی خواستارانی خواهد داشت.
او میگويد: "ما در مرحله گذر از وسائل گيگابايتی به وسائل ترابايتی هستيم، همانطور كه قبلا گذر از حافظههای مگابايتی به گيگابايتی را شاهد بوديم- در واقع عبور از حافظههای ۵۰۰ گيگابايتی به يك ترابايتی بيش از حد انتظار طول كشيد."
به گفته دوگ پيكفورد مدير بازاريابی شركت تكنولوژیهای ذخيره اطلاعات هيتاچی به پيشرفتی در "تراكم منطقهای" نياز داشت.
شگردی كه به كار رفت اين بود كه به سمت "ضبط مغناطيسی عمودی"
در حال حاضر تراكم منطقهای ذخيره اطلاعات با ۳۵ تا ۴۰ درصد در سال رشد میكند و و تكنيك مورد استفاده درساختن حافظه يك ترابايتی قابل توسعه تا حد ۵ ترابايت است.
به گفته پيكفورد برای گذر از مرز ۵ ترابايت كار بيشتری مورد نياز است، اما پيشبينیمیكند كه تا رسيدن ظرفيت ديسكهای سخت به ظرفيت دست كم ۵۰ تترابايت محدوديت فيزيكی بوجود نيايد.
در اين نقطه ديسكهای سخت توان ذخيره يك قرن پخش موسيقی مداوم را خواهند داشت.
بد نيست از همين الان اصطلاحات سطوح بعدی ظرفيت ديسكهای سخت را بدانيد: پتابايت برای يك كوادربيليون بايت، اكسابايت برای سك كوئينتيليون بايت، زتابايت برای يك سكستيليون بايت و بالاخره يوتابايت برای يك سپتيليون بايت
شركت دل در كامپيوترهای ساخت شركت وابستهاش
Alienwareكه به هدف انجام بازی كامپيوتری
Area ۵۱ساختهشدهاند هارد ديسك يك ترابايتی ساخت هيتاچی را سوار كرده است.قيمت اوليه برای اين ديسك سخت ۵۰۰ دلار است.
برای اينكه بتوانيد تصوری از حافظه يك ترابايتی به دست آوريد، در نظر بگيريد يك پرينت يك فابل متنی به اندازه يك ترابايت ۱۰۰ ميليون بند كاغذ را پر خواهد كرد. يك ترابايت حافظه میتواند ۱۶ روز (دقت كنيد روز و نه ساعت) ويدئوی با كيفيت دیویدی يا يك ميليون تصوير يا تقريبا دو سال پخش مداوم موسيقی را در خود جای دهد.
با اينكه احتمالا شما هيچگاه ترانهای نخواهيد داشت كه دو سال طول بكشد، اما هنری بالتازار كارشناس بازار كامپيوتر معتقد است كه با توجه چنين ظرفيت بالايی خواستارانی خواهد داشت.
او میگويد: "ما در مرحله گذر از وسائل گيگابايتی به وسائل ترابايتی هستيم، همانطور كه قبلا گذر از حافظههای مگابايتی به گيگابايتی را شاهد بوديم- در واقع عبور از حافظههای ۵۰۰ گيگابايتی به يك ترابايتی بيش از حد انتظار طول كشيد."
به گفته دوگ پيكفورد مدير بازاريابی شركت تكنولوژیهای ذخيره اطلاعات هيتاچی به پيشرفتی در "تراكم منطقهای" نياز داشت.
شگردی كه به كار رفت اين بود كه به سمت "ضبط مغناطيسی عمودی"
(PMR)حركت كنند، يعنی اينكه به جای آن كه هر بيت اطلاعاتی را به صورت يك نقطه مغناطيسی خطی بر روی ديسك ذخيره كنند آن را به صورت نقطهای عمودی ثبت كنند- گويی كه بيتها به به جای خوابيدن سرپا ايستادهاند.
در حال حاضر تراكم منطقهای ذخيره اطلاعات با ۳۵ تا ۴۰ درصد در سال رشد میكند و و تكنيك مورد استفاده درساختن حافظه يك ترابايتی قابل توسعه تا حد ۵ ترابايت است.
به گفته پيكفورد برای گذر از مرز ۵ ترابايت كار بيشتری مورد نياز است، اما پيشبينیمیكند كه تا رسيدن ظرفيت ديسكهای سخت به ظرفيت دست كم ۵۰ تترابايت محدوديت فيزيكی بوجود نيايد.
در اين نقطه ديسكهای سخت توان ذخيره يك قرن پخش موسيقی مداوم را خواهند داشت.
بد نيست از همين الان اصطلاحات سطوح بعدی ظرفيت ديسكهای سخت را بدانيد: پتابايت برای يك كوادربيليون بايت، اكسابايت برای سك كوئينتيليون بايت، زتابايت برای يك سكستيليون بايت و بالاخره يوتابايت برای يك سپتيليون بايت
